Buen Viajo peregrino -- Goede reis pelgrim
Ons streven is het om de reis per fiets te volbrengen. Ons doel  is echter iets heel anders.

Ons doel is het verwezenlijken van een droom.

In het kader van het 100 jarig bestaan van DSM kon iedere werknemer een droom insturen.

DE DROOM                                                                                                                                                                         (door Peter)
Dat Bas, mijn neefje, het beste onderwijs, leermethoden en persoonlijke begeleiding krijgt die er bestaat.
Om ondanks zijn handicap de gelukkigste persoon van de/zijn wereld te kunnen worden.
En met de geweldige inzet van Wilbert en Corine, de ouders van BAS en de steun van vele vrijwilligers en deskundigen, Bas een zo zelfstandig mogelijk en fijn leven te geven.

Ongeveer drie jaar geleden ben ik serieus gaan denken over iets groots dat al lang geleden in mijn gedachten is ontstaan. Ik wilde samen met mijn vriend op de fiets een tocht maken naar Santiago de Compostela in Spanje.
Nu de voorbereidingen in volle gang zijn, kwam ook het idee hier een gesponsorde tocht van te maken voor een goed doel. Verschillende instanties passeerden de revue. Opeens beseften wij dat hier heel dicht bij huis een enorme uitdaging aanwezig was. Toen we in het DSM Nieuws lazen dat DSM i.v.m. het 100 jarig bestaan een geweldige DROOMACTIE startte wisten we het zeker: we zouden onze droom insturen.
Als tegenprestatie willen wij naar Santiago de Compostela fietsen! De vertrekdatum is 24 mei 2003. Ook al wordt de droom door DSM niet uitgeloot, dan gaan we er een sponsortocht van maken. (op 2-10-2002 is de uitslag bekend gemaakt, helaas bleek niet iedereen in onze droom te geloven)

Wie is die jongen die zo'n bijzondere invloed heeft op zijn omgeving?

Het is moeilijk in vogelvlucht een beeld van hem te schetsen, er is zoveel om over te vertellen dat het snel ingewikkeld wordt. Hierna volgt een korte uitleg door de moeder van BAS. De volledige tekst vindt u onder deze link.
Bas heeft vermoedelijk een zeldzaam syndroom, het F.G. syndroom, genoemd naar de familie waarbij dit het eerst is beschreven. Hij heeft een ernstig verstandelijke achterstand. Recentelijk uitgevoerde screenings bevestigden dat er bij Bas ook sprake is van autisme.

Bas interesseerde zich het eerste jaar weinig voor de omgeving om hen heen. Hij had niet de natuurlijke drang om alles wat zich om hem heen bevond te onderzoeken. De eerste zaken waar hij zich voor interesseerde waren deuren van kasten en lades. Hij kon daar uren mee in de weer zijn: open-dicht-open-dicht-open-dicht………..
Niet alle geluiden waren prettig voor hem. Bas raakte altijd erg in paniek van de stofzuiger, de grasmaaier, de staafmixer of druk verkeer. Een muziekdoosje of een belletje in een tuimelaar kon hem in tranen doen uitbarsten.
Hij leerde hierdoor pas het zitten toen hij 2 jaar was. Rond zijn vijfde levensjaar zette hij zijn eerste stapjes zonder ondersteuning van ons.
Als peuter werd het meenemen naar drukkere omgevingen zoals de winkel, vrienden met kinderen, drukke verkeerspunten steeds moeilijker. Bas huilde schopte en sloeg. We hebben heel wat brillen versleten! Als hij zo'n huilbui had was het ook moeilijk hem te troosten.

Hoe ziet het leventje van Bas uit?

Alle bezoekjes naar vrienden en kennissen alsook winkelen zijn in 2000 zoveel mogelijk uit zijn leventje geschrapt. Alleen de bezoekjes naar oma en opa gaan door in het weekend.
Bas staat al lang op de wachtlijst bij het paardrijden op de Paulus Stichting in Sittard. Sinds enkele maanden is het mogelijk één maal in de 14 dagen hier paard te rijden, dit vindt hij heel fijn.

We hebben besloten met hem te gaan werken volgens de Son-Rise methode, in een prikkelarm kamertje, samen met veel professionals en vrijwilgers. Op het kamertje bevindt zich het hoogst noodzakelijke aan speelgoed en een tafel en 2 stoelen om te eten en een trap om kunnen klimmen. Het eerste jaar werd alleen op het kamertje geoefend, nu is het programma uitgebreid met buiten fietsen. Doel is het contact met ons te vergroten

Het lijkt heel onnatuurlijk een kind zo van het sociale leven terug te trekken zoals wij dat gedaan hebben. Toch heeft het voor ons en voor Bas een wereld van verschil gemaakt. Op dit moment kan Bas weer mee winkelen en reageert geweldig op de mensen om hem heen.
Ons streven
Ons doel
Dat wat je veroordeelt,
Duw je verder van je weg
Je zult het daarom nooit leren kennen
En ook nooit kunnen beïnvloeden
Foto van Bas